ચાલ્યો જઈશ

ગામ પાદર ઘર ગલી ઓળંગીને ચાલ્યો જઇશ,
હુંય મારા ભાગ્યની ક્ષણ જીવીને ચાલ્યો જઇશ.

છે અહીં પ્રત્યેક માણસ મોકલાયેલી ટપાલ,
હું જગત પાસે મને વંચાવીને ચાલ્યો જઇશ.

રાતના ઘરમાં પડેલું સૂર્યનું ટીપું છું હું,
કોડિયામાં સહેજ અમથું પ્રગટીને ચાલ્યો જઇશ.

છે સ્વજન દરિયા સમા, ન આવડે તરતા મને,
હું બધામાં થોડું થોડું ડૂબીને ચાલ્યો જઇશ…

Advertisements

આજ ફિરસે જય રફી

આજે ૩૧મી જુલાઈએ…તમારી પાસે આજે ૫૩ મિનિટ્સ છે?

જો તમે ‘હા’ કહ્યું હોય તો: મધમાં લીંબુ, મરી-સિંધવ, થોડોક જીરું પાવડરનું મિશ્રણ લઇ મોટા થર્મોસી ગ્લાસમાં તેનું પાણી બનાવી તેના પર ગુલાબની કેટલીક પાંખડીઓ છાંટી જે ડ્રિન્ક મળે તેની અસર મેળવવી હોય તો નીચે શેર કરેલી આપેલી ઓડિયો લિંકને હેડફોનમાં સાંભળવા બેસી જાજો.

કારણ?

૩ વર્ષ પહેલા રાજકોટ આકાશવાણી પર સલીમભાઇ સોમાણીએ રફી સાહેબના એક એર-કન્ડિશન્ડ ચાહક એવાં મધુસુદનભાઈ ભટ્ટનો ઇન્ટરવ્યૂ લીધેલો. જેમાં રફી સાહેબના રેર ગીતોની રમઝટ માણવામાં આવી છે.
(આ મધુસુદનભાઈ એ જ મૅન છે જેમણે વર્ષો સુધી ફર્માઇશન લિસ્ટમાં તેમનું નામ ‘કોમન’ બનાવ્યું હતું.)

રફી સાહેબના જ સાવ જુના અને પછી એમાંથી જ નવા બનેલા ગીતો વચ્ચે કેવી સામ્યતા અને સૌમ્યતા હતી તે ફીલ થઇ જશે.

તો બાબા રફીની આજની પુણ્યતિથિ નિમિત્તે તેમના અવાજ પર ઉપર બતાવેલ મધના પાણીમાં રહેલી પાંખડીઓથી પુષ્પાઅંજલિ.

આજ ફિરસે જય રફી !

(ખુલ્લી સુનવણી: સાંભળ્યા બાદ ‘આહ ! અને વાહ !’ના અવાજો નીકળ્યા હોય તો શ્રદ્ધાંજલિ રૂપે લાઈક આપી જવી.)

https://soundcloud.com/netvepaar/rafi-ki-yaade-interview-of-હmadજhusudan-bhatt-by-salim-somani/s-n47iR

सब की यही कहानी है

भीतर-भीतर आग भरी है
बाहर-बाहर पानी है
तेरी-मेरी, मेरी-तेरी
सब की यही कहानी है।

ये हलचल, ये खेल-तमाशे
सब रोटी की माया है
पेट भरा है तो फिर प्यारे
ऋतु हर एक सुहानी है।

ज्ञान-कला का मान नहीं कुछ,
धन का बस सम्मान यहाँ
धन है तेरे पास तो
तेरी मैली चादर धानी है।

ये हिन्दू है वो मुस्लिम है,
ये सिख वो ईसाई है
सब के सब हैं ये-वो
लेकिन कोई न हिन्दुस्तानी है ।

इसके कारण गले कटे
और लोगों के ईमान बिके
इस छोटी-सी कुर्सी की तो
अदभुत बड़ी कहानी है ।

हंस जहाँ पर भूखों मरते,
बगुले करते राज जहाँ
वो ही देश है भारत
उसका जग में कोई न सानी है ।

सौ-सौ बार यहाँ जनमा
मैं सौ-सौ बार मरा हूँ मैं
रंग नया है, रूप नया है
सूरत मगर पुरानी है।

– कवि “नीरज”

ઋણી છું

ખમે છે ભાર જે મારો હું એ કણકણનો ઋણી છું,
છતાં માતા, પિતા, શિક્ષક, વિશેષ એ ત્રણનો ઋણી છું.

મળ્યું વર્ષો પછી તો જળ મને અમૃત લાગ્યું છે,
તરસ મારી વધારી છે સતત એ રણનો ઋણી છું.

ભલે છૂટાંછવાયાં છે છતાં રેખાને જોડે જે.
સીધી લીટીમાં રહેનારા એ બિંદુગણનો ઋણી છું.

કહ્યું’તું જેમણે કે મને કંઈ પણ નહીં આપે,
રહી છે આબરૃ તો એમના ‘કંઈ પણ’નો ઋણી છું.

મેં ચાહી જિંદગીને, મોતનોયે દબદબો રાખીશ,
મને મૃત્યુ સમીપે લઈ જતી હર ક્ષણનો ઋણી છું.

– સંદિપ પુજારા

બારેય મેઘ ખાંગા એટલે શું?

તમે સમાચાર, છાપામાં કે પછી કોઈના મોઢેથી સાંભળતા હસો કે “બારેય મેઘ ખાંગા થયા”

પણ, પ્રશ્ન ઉદ્દભવતો હશે કે આ “બાર મેઘ” શું છે.?

ગુજરાતી સાહિત્યમાં વરસાદના બાર પ્રકાર પાડેલા છે

૧. ફરફર
૨. છાંટા
૩. ફોરા
૪. કરા
૫. પછેડીવા
૬. નેવાધાર
૭. મોલ મેહ
૮. અનરાધાર
૯. મુશળધાર
૧૦. ઢેફાભાંગ
૧૧. પાણ મેહ
૧૨. હેલી

૧. ફરફર
જેનાથી ફકત હાથ પગના રુવાળા ભીના થાય તેવો નજીવો વરસાદ

૨. છાંટા
ફરફર થી થોડો વધારે વરસાદ

૩. ફોરા
છાંટાથી મોટા ટીપા વાળો વરસાદ

૪. કરા
ફોરાથી વધુ અને નાના બરફના ટુકડાનો વરસાદ

૫. પછેડીવા
પછેડીથી રક્ષણ થાય તેવો વરસાદ

૬. નેવાધાર
છાપરાના નેવા પરથી પાણીની ધાર વહે તેવો વરસાદ

૭. મોલમેહ
મોલ – પાકને પૂરતો થઈ રહે તેટલો વરસાદ

૮. અનરાધાર
એક છાંટા ને બીજો છાંટો અડે અને ધાર થાય એવો વરસાદ

૯. મુશળધાર
અનરાધાર થી વધુ હોય એવો વરસાદ
મુશળ – સાંબેલાધાર વરસાદ પણ કહેવામાં આવે છે

૧૦. ઢેફાં
વરસાદની તીવ્રતાથી ખેતરમાં માટીના ઢેફાં ભાંગી જાય એવો વરસાદ

૧૧. પાણ મેહ
ખેતરો પાણીથી ભરાઇ જાય અને કૂવાના પાણી ઉપર આવી જાય એવો વરસાદ

૧૨. હેલી
અગિયાર પ્રકારના વરસાદથી કોઈ વરસાદ સતત એક અઠવાડિયું ચાલે તેને હેલી કહેવાય છે.

Dear Son

“Son, life is like a book. It has numerous chapters. It also has many a lesson in it. It is made up of a wide variety of experiences and resembles a pendulum where success and failure, joy and sorrow are merely extremes of the central reality. The lessons to be learnt from success and failure are equally important. More often than not, failure and sorrow are bigger teachers than success and happiness. You are a cricketer and sportsman. You are fortunate to be representing your country, and that is a great honour. But never forget that this too is just another chapter in the book. Typically, let’s say a person lives for seventy or eighty years or so. How many years will you play sport? Twenty years; if you are very good, maybe even twenty-five years. Even by that yardstick, you will live the majority of your years outside the sphere of professional sport. This clearly means that there is more to life than cricket. I am asking you, son, to keep a pleasant disposition and maintain a balanced nature. Do not allow success to breed arrogance in you. If you remain humble, people will give you love and respect even after you have finished with the game. As a parent, I would be happier hearing people say, “Sachin is a good human being” than “Sachin is a great cricketer” any day.”

– Ramesh Tendulkar to his son, Sachin Tendulkar.

कभी

दूर तक ख़ामोशियों के
संग बहा जाये कभी।
बैठ कर तन्हाई में खुद
को सुना जाए कभी।।

देर तक सोचते हुए
अक्सर मुझे आया ख़याल।
आईनों के सामने खुद पर
भी हँसा जाए कभी।।

जिस्म के पिंजरे का पंछी
सोचता रहता है ये।
आसमाँ में पंख फैला कर
भी उड़ा जाए कभी।।

उम्र भर के इस सफ़र में
बार बार चाहा तो था।
अनकहा जो रह गया
वो भी कहा जाए कभी।।

खुद की खुशबू में सिमट
कर उम्र सारी काट ली।
कुछ दिनों तो दूर खुद
से भी रहा जाए कभी ।